Przejdź do głównej zawartości

Posty

Podsumowanie roku 2017 na fp - Człowiek Matka

Hej!
Zbliża się koniec roku, więc czas na podsumowanie matkowych, Aliexpressowych zakupów. Powiem szczerze, że tym razem jakoś za bardzo nie szalałam. Nie, że jakoś mi się nie chciało, lub co gorsza - zbiedniałam. Nie. Jednakże jestem z tych ludzików, które nie lubią przeginać i nie pakują w koszyk pierdolet, których nie potrzebują. No dobra, nie jestem święta, jednakże, wiecie, umiar trzeba mieć, bo mieszkania z reguły się nie poszerzają. Ba! Ma się wrażenie, że ściany z czasem nieuchronnie się zwężają, bo gratów przybywa. I tym o to przydługim wstępem doszliśmy do meritum.
Pokażę dziesięć fajnych rzeczy, które bez wątpienia ponownie przywędrują w moje skromne progi. Niby nic, a jednak bardzo ułatwiają życie, są fajne i przydatne. A, i co ważne: nie niszczą się tak szybko. No tak, regułą już jest, że chińczykowe cudactwa nie mają powalającej jakości. Mnie się udało, być może i Wam trafią się perełki, czego ogromnie życzę. Dodam, że kolejność zakupionych produktów jest przypadkowa.…
Najnowsze posty

Marcin Brykczyński "Jak nie bać się gramatyki? Gramatycznych zasad kilka - by je poznać, starczy chwilka" - opinia

Boicie się gramatyki? Macie problemy z zapamiętaniem wszystkich tych zawiłych regułek? Zjadanie tony czekolady i relaksacyjna muzyka nie pomaga w nauce? Bez stresu, rodacy! Mam coś dla Was i gwarantuję, że po tej opinii hurtem pobiegniecie do księgarń, ewentualnie otworzycie internetowe sklepy oferujące asortyment książkowy i umieścicie na ich kontach ciężko zarobione pieniądze. O czym mówię. Ha! O czymś tak prostym, tak lekkim, jak wiosenna bryza (wiosno gdzieś się, u licha, schowała?!), a jednocześnie czymś podobnym do wichru targającego smętne, stare drzewa. Pozycja, o której opowiem, wydaje się niepozorną. Wyciągnęłam po nią łapki, lekko zachłannie, nie dlatego, że mam kłopocik z gramatyką, bo chyba nie mam, a jak mam to wyprowadzajcie z błędu, ukorzę się i ponownie wykuję na blachę. Ale nie sięgnę już po te spasłe, zakurzone tomiska, pełne pożółkłych stronic – zapomnijcie. Teraz mam to i nie zawaham się użyć (i tu powinna znajdować się emotka wyrażająca podstępną minę). O czym …

A.M Chaudiere "Niewolnica" - opinia

Minęło już sporo czasu, od kiedy czytałam ‘starą’ „Niewolnicę”. Pamiętam jak mi się podobała pomimo wielu niespójności, które wkradły się w tekst. Był to jednak czas, kiedy moja wiedza na temat redakcji i korekty należała raczej do skromnej, rzekłabym – miernej. Wtedy książka ta dała mi nie tylko ucztę dla zmysłów, szczególnie z tej erotycznej strony, ale również dzięki niej poznałam autorkę, która stała się kimś istotnym. Do tego stopnia, iż stanęła razem ze mną na ślubnym kobiercu w roli świadkowej. Zatem masa prywaty, masa sentymentów i przede wszystkim przyjaźń na lata, która nie wyklucza marudzenia na literki z taką pasją wystukiwane na klawiaturach. W tamtym roku Julita, szefująca Gęsiom, wrzuciła na grupę info, że „Niewolnica” właśnie zyskała swoją reedycję. Oczy zaświeciły mi się wtedy tak bardzo, że gdyby nie dzień, pewnie rozświetliłabym cały pokój. Padła też propozycja wywiadu. Tak! Okazja zapoznania się z nową, odświeżoną wersją tej pozycji wydawała się wtedy bardzo kuszą…

Nagroda fandomu polskiego im. Janusza Zajdla - kilka słów od grafomana

Hej,
W sumie to nie wiem jak zacząć, naprawdę. Nigdy nie pisałam postu tego typu, więc przychodzi mi to z niemałą trudnością, ale jak już zaczęłam to będę kontynuowała. Na liście pomocniczej do Nagrody fandomu polskiego im. Janusza Zajdla, znalazły się dwa opowiadania, które tamtego roku miały swoją publikację. To „Orian” umieszczony w antologii wydawnictwa Pearlic i „Ewakuacja 2”, którą można było przeczytać na łamach fanzinu Białostockiego Klubu Fantastyki „Ubik” - „Widok z Wysokiego Zamku”. Cóż mogę rzec. Strasznie mi miło, że te pozycje znalazły się gdzieś i jakaś garstka człowieka sięgnęła po nie, i wyraziła opinię, lub z grzeczności przemilczała tę grafomanię.


Oczywiście, jeśli ktoś nie ma pojęcia czym jest te wyróżnienie to zachęcam do przeczytania oficjalnej strony nagrody. Tam Wasze wątpliwości zostaną rozwiane.

http://zajdel.art.pl/o-nagrodzie.html

Co zyskam tym moim gryzmoleniem tutaj? Ano nic. Cieszę się, że te dwa moje twory siedzą sobie się pomiędzy nazwiskami twórców,…

Wywiad - A.M Chaudiere, autorka "Niewolnicy" gaworzy ze Stag.

Wywiad! Czujecie to? Ja nie mogę, serio. Fakt, przeprowadziłam ich w życiu bardzo niewiele i szczerze powiedziawszy lekko się cykam. Bo wiecie, człowiek zawsze obawia się rzeczy, które są dla niego niezbyt znane. No to wpływam na nieodgadnione wody. Pocę się i trzęsę, bo mam przepytać moją koleżankę po piórze, która właśnie doczekała się reedycji swojej debiutanckiej powieści. Mowa tu o Annie Chaudiere.
„Niewolnica” wstrząsnęła w posadach blogerskim światkiem. Dziewczyny jedna przez drugą zachwycały się Ariną oraz płakały rzewnymi łzami nad jej losem. Autorka zaś zbierała gwiazdeczki na „Lubimy Czytać” w tak ekspresowym tempie, że za tym nie nadążałam. Teraz znów jest czas „Niewolnicy” - odświeżonej, poprawionej, w nowej, o wiele ładniejszej okładce, wzbogaconej ilustracjami i przypisami. Do tego nie mamy już do czynienia z vanity, a Warszawska Firma Wydawnicza po personalnych, wewnętrznych rotacjach i przebudowie „wydawnictwa” (tak, ma być w cudzysłowie, ale to są tylko i wyłącznie …

Anna Dydzik "Nieperfekcyjna mama" - opinia

Recenzję tę, a raczej opinię, proszę traktować z przymrużeniem oka. Skargi i zażalenia przyjmuję mailowo, nie koniecznie odpisując na nie.
Poradniki? Mhm? I już wszyscy wiedzą, że na ich widok moja twarz wykrzywia się w grymasie, który oznacza tylko jedno – no chyba nie. Teraz pewnie połowa domyśli się, że będzie jojczenie, marudzenie i jeszcze raz skwierczenie na temat tego, że po raz kolejny dałam się podejść i na moim biurku zagościł następujący twór z serii – patrzcie państwo, teraz nauczę Was jak żyć. A takiego wała! O! Jestem człek niereformowalny. Jestem też miękka w tyłku i można wodzić mnie na pokuszenie wiele razy. I tak też uczyniła szefowa portalu „Polacy nie gęsi” - Julita, która wesoło oznajmiła mi, że ma dla mnie gift, który właśnie radośnie do mnie zmierza, bo jak zna życie, powinnam się bardzo ucieszyć. Musicie sobie moi mili Państwo wyobrazić, jaki przestrach zagościł w moich oczach, jak twarz stężała, a mięśnie napięły się niczym sprężyny w moim przedpotopowym wózku……